Bolesław Chrobry

Bolesław Chrobry był synem Mieszka I i w 992 roku, po jego śmierci, objął rządy w Polsce. Wygnał z kraju macochę oraz braci i aby wzmocnić pozycję polityczną kraju, zorganizował w 997 roku wyprawę biskupa Wojciecha do Prus. Biskup zginął śmiercią męczeńską, Bolesław wykupił jego ciało i pochował w Gnieźnie. Wojciech bardzo szybko został świętym, a do jego grobu odbywały się liczne pielgrzymki. W 1000 roku odbył się w Polsce zjazd gnieźnieński, gdyż niemiecki cesarz Otton III chciał odwiedzić grób świętego. Poza tym dążył on do stworzenia uniwersalistycznego państwa. Zjazd przyczynił się do utworzenia w Gnieźnie arcybiskupstwa oraz biskupstw w Kołobrzegu, Krakowie i we Wrocławiu. Otton zgodził się także na koronację Bolesława. Niestety, cesarz szybko zmarł, a władzę przejął niechętny Polsce Henryk II. Bolesław Chrobry w 1002 roku rozpoczął wojny z Niemcami, które trwały aż do 1018 roku i zakończyły się pokojem w Budziszynie, na mocy którego uzyskaliśmy Łużyce i Milsko. Bolesław Chrobry przyłączył także do Polski Grody Czerwieńskie, a kiedy zmarł Henryk II, wznowił starania o koronę i w 1025 roku został królem Polski. Kilka tygodni później zmarł, ale znaczenie kraju na arenie międzynarodowej wzrosło.